Urodził się 3 kwietnia 1952 roku w Marcelinie, par. św. Rocha w Rząśni. Rodzicami jego byli Edmund i Honorata z d. Siwiaszczyk, rolnicy. Od grudnia 1959 roku mieszkali w Strzelcach Wielkich, wychowując sześcioro dzieci: trzy córki i trzech synów; jednym z nich był Roman.

Szkołę podstawową ukończył Roman w Strzelcach Wielkich w roku 1967 roku. Do szkoły średniej – Liceum Ogólnokształcącego dojeżdżał do Pajęczna. Tam też złożył egzamin dojrzałości w maju 1971 roku.

„Od najmłodszych lat usługiwałem w kościele jako ministrant. Od dawna też pragnąłem poświęcić się na wyłączną służbę Bogu w kapłaństwie. Teraz mając świadectwo chciałbym to pragnienie zrealizować” – napisał w życiorysie dołączonym do podania o przyjęcie, skierowane do rektora Częstochowskiego Seminarium Duchownego w Krakowie dnia 17 czerwca 1971 roku. Przyjęty rozpoczął normalną formację do kapłaństwa.

Podczas udzielania Pierwszej Komunii ŚwiętejŚwięcenia diakonatu otrzymał 12 września 1976 roku z rąk biskupa Franciszka Musiela w Czeladzi, a święceń kapłańskich udzielił mu bp Stefan Bareła 29 maja 1977 roku w Częstochowie. Opuszczał Seminarium Duchowne z opinią: ”cechuje go optymizm i prostolinijność. Podatny na wskazania przełożonych (…). Był organistą seminaryjnym. Może pracować na każdej placówce duszpasterskiej”.

Jako wikariusz pracował na następujących placówkach: Parzymiechy (1977 – 1979), Gomunice (1979 – 1983), Siemkowice (1983 – 1984), par. św. Maksymiliana Kolbe w Dąbrowie Górniczej (1984 – 1985), a od 6 grudnia 1985 roku – Ręczno. Do Ręczna przyszedł z zadaniem przygotowania warunków, głównie zorganizowania bazy lokalowej, dla mającej powstać w Łękach Szlacheckich parafii.

Dnia 1 stycznia 1986 r. w izbie Elżbiety i Jerzego Kopackich odprawił pierwszą Mszę św., która zapoczątkowała w Łękach systematyczną liturgię niedzielną, a po 20 stycznia tegoż roku – kiedy zamieszkał gościnnie u Barbary i Antoniego Balcerków – sprawował także codzienną Eucharystię.

30 kwietnia 1986 r., w dniu powołania parafii św. Brata Alberta Chmielowskiego w Łękach Szlacheckich, został także pierwszym proboszczem tej placówki. W międzyczasie załatwiał lokalizację przyszłego kościoła. Udało mu się sfinalizować te sprawy w maju 1986 roku i odtąd na przyszłej działce budowlanej, na której zbudował prowizoryczne podium z zadaszeniem, sprawował niedzielną i świąteczną Eucharystię. Po poświęceniu placu pod budowę w dniu 8 grudnia 1986 roku przystąpił do wznoszenia tymczasowej kaplicy mszalno – katechetycznej, która została poświęcona 30 sierpnia 1987 r. przez ks. bpa Miłosława Kołodziejczyka. W następnym roku jego staraniem wzniesiono tam plebanię, a w 1989 r. rozpoczął budowę kościoła, którą doprowadził pod koniec 1990 r. do stanu zerowego.

Od 16 lipca 1991 r. do kwietnia 1995 r. ks. R. Perczak był proboszczem parafii Najśw. Maryi Panny Matki Kościoła w Radomsku.Grób ks. Romana Perczaka

Kolejną, trzecią samodzielną placówką księdza Romana był Trębaczew (od 20 kwietnia 1995 do września 1997) i wreszcie Krasice – od 23 września 1997 r., gdzie podjął trud wyposażenia i przygotowania kościoła do aktu uroczystego poświęcenia, którego już nie doczekał. Zmarł 2 listopada 2000 r. w czasie operacji zakładania by-pasów w Klinice Kardiologicznej w Zabrzu. Został pochowany na cmentarzu w Krasicach.